Siz evet siz
Hiç kavrayabilir misiniz
Niçin
Bunca alay ve küfür saganagi altinda dingin
Bir tabaga koyup da ruhumu
Gelecek yüzyillarin sölenine sundugumu?
Büyük meydanlarin sakali uzamis çehresinden
Hiç bir ise yaramaz bir gözyasi halinde
akip giden
Ben
Belki de
Son sairim.
Ve bilmenizi isterim
Nasil
Salinir da salinir çakilli yollarda
Ve teli üzerinde dallarin
Yüzü sikintiyla boydan boya yarilmis
Ve hep kaçan irmaklarin bol köpüklü
enselerinde nasil
Demirden ellerini kemirtir köprülere
Ve gökyüzü nasil
Gürüldeyen gürültülerle
Döker o sonsuz gözyaslarini
Ve küçük buluttaki kocaman agzin kivriminda
nasil
Ufacik bir alayci gülümseyis belirir:
Cici bir bebek beklerken
Tanri’nin
Karnindan biçimsiz sakat bir oglani
Çikarip firlattigi bir kadin gibidir.
Kizil saçlar arasinda tiknaz bodur parmaklar
Arilara özgü bir süreklilikle oksadi sizi hep günes.
Ruhunuz var mi sizin?
Ruhunuzda öpücük yagmuru altinda bir esir
Bakin iste basini almis gitmektedir.
Iste ben
Siyrilip her türlü dehsetten
Gün isiginin nefretini çagdan çaga tasiyan ben
Demirden kirisler halinde gerilmis ruhumla ben:
Imparatoru lâmbalarin!
Gelin
Hepiniz için yerim var!
Sessizligi paramparça eden kim
Benim
Ve benim günesim bogucu kementlerine baskaldirip haykiran
Simdi de sözcüklerle
Hani o basit
Hani o öküz bögürmelerini andiran
Sözcüklerle ben
Yeni ruhlarimizin yaylarini titreten
ruhlarimizi
Parmaklarimla söyle bir dokunacagim baslariniza
O kadar
Ve dudaklar bitecek dokundugum her yerden
En büyük öpüslere uygun dudaklar
Ve bir dil fiskiracak
Tüm halklara geçerli bir dil
Yürekten
Aksak ruhumla agir agir
Tahtima ilerleyecegim
Eldendüsme göklerden yontulmus yildiz deliklerle süslü tahtima
Kurulup yerlesecegim
Piril piril
Üzerimde tek ziynet tembellik olacak
Ve sahici gübreden en yumusak minderler kiçimin altinda
Kurulup yerlesecegim
Ve raylarin dizlerini oksamaktan usanmis lokomotif tekerleri
Gelip sevgiyle boynumu oksayacak.
Vladimir Vladimiroviç
MAYAKOVSKI
